Daar staat ze dan op de foto: mijn lieve oma Trijn.
Een oma die ik nooit heb gekend.
Waarom zeg ik dan toch ‘lieve’?
Omdat ik dat zo voel.
Oma Trijn was een bescheiden schatje in een moeilijk leven.
Té moeilijk, zo bleek helaas in 1936.
Ik heb iets met oma Trijn, en ik heb ook geprobeerd meer informatie te achterhalen over haar. Dat is maar een klein beetje gelukt.
Zelfs mijn vader, die nu al ruim dertig jaar is overleden, kon zich maar weinig over haar herinneren. Ze stierf toen hij slechts negen jaar oud was.
Toch weet ik wel wat.

Ze kwam uit het dorpje waar ik nu woon, en o, wat vind ik dat leuk!
Soms hoor ik haar klompjes kletteren op de keien.
Hier ging ze naar school, verzorgde ze dieren op de boerderij, speelde ze vast met andere kinderen. Helaas heeft ze in deze omgeving ook mijn opa ontmoet, waar ze niet zo’n fijne partner aan bleek te hebben (zacht gezegd). In 1936, op het platteland, in de crisisjaren, deel uitmakend van een generatie die nergens over praatte, werd het haar allemaal teveel.
Ook weet ik dat ze haar officiële naam ‘Trijntje’ niet zo leuk vond.
Ze was immers op een gegeven moment geen kind meer, dus dat ‘-tje’ mocht er wel af!
Ik vind zulke info héééérlijk….
‘Knap’, ‘bescheiden’, ‘hardwerkend’.
Dat kreeg ik over haar te horen.
Maar ik zou zo graag zoveel meer weten!
Daarom maakte ik pas een lijstje.
Lijstjes maken is puur genieten, en je kunt ze werkelijk over de gekste en gewoonste dingen schrijven. Opvallend vond ik dat er niet eens zoveel serieuze dingen uitkwamen.
Dit is wat ik schreef:
* Twintig dingen over oma Trijn die ik graag zou willen weten:
– haar lievelingskleur,
– of ze van vogels hield,
– wat ze graag deed,
– of ze van lezen hield,
– wat dan haar lievelingsverhaal was,
– of ze in God geloofde,
– wat ze graag had willen worden,
– met wie ze het meest close was,
– haar lievelingsbloem,
– waar ze echt een hekel aan had,
– waar ze heen had willen reizen,
– hoe ze is opgegroeid,
– of ze het leuk vond om naar school te gaan,
– of ze van muziek hield…
– en kon zingen,
– of ze in haar tijd al een (gebreid?) badpak had…
– en kon zwemmen,
– waarom ze met mijn opa is getrouwd,
– waarom het leven voor haar te zwaar werd,
– welke steun ze heeft gemist.
Nog meer lijstjes?
Wat zou jij graag willen veranderen? Waar hou je van? Wat zijn je mooiste herinneringen? Wat vind je irritant? Wat zou je ooit nog willen uitproberen?
De bron voor lijstjes is onuitputtelijk…
Elk item van een lijstje kun je zien als een toegangspoort tot een verhaal dat in jou schuilt. Je kunt er dus één kiezen, en daar een tijdje over verder gaan schrijven.
Ik wens je héél veel schrijfplezier!
Oooh wat een lief en mooi eerbetoon aan oma Trijn!Met die prachtige foto erbij.Ze ziet er mooi uit.Wat leuk dat je in het dorp woont waar zij ook woonde.Dat je dan loopt waar zij ook gelopen heeft.En ik zie nu ook hoe heerlijk lijstjes zijn!Lieve groetjes en tot morgen,Anne
Heeeee Anne, dank je voor je lieve reactie! Ik heb ook weer zin in morgen. Ik zie je! Warme grts, Marianne