Wie is Pol?
Dat ben ik, een schrijvende vrouw die eigenlijk Marianne heet en aan de rand van de Randstad woont, in een allerliefst dorpje. Pol is een bijnaam van vroeger, die een beetje staat voor hoop.
Wat is ’typisch Pol’?
– Houdt van lezen, films & series kijken, geschiedenis, wandelen, de natuur, kunst, cultuur en …. Engeland!
– In de verkeerde tijd geboren, smachtend naar andere tijdperken.
– Sociale einzelgänger.
– Creatief op verschillende manieren, onder meer in een art journal.
– Kan niet zonder diepgang, persoonlijke groei en spiritualiteit.
– Ook niet zonder melkchocolade.
– Doet graag dingen low budget en is voor consuminderen.
– Wil geen slaaf zijn van de tijdgeest.
– Fan van broeken met ‘olifantenpijpen’.
Wat achtergrondinfo?
Als journalist werkte ik onder meer voor dagbladen, vakbladen, websites en persbureau ANP. Ook schreef ik twee boeken: De magische mars van Mísja (een jeugdroman) en Kus je tranen (een zelfhulpboekje over leren houden van jezelf na een onveilige jeugd).
Ik ben iemand die zich graag blijft ontwikkelen. Ik volgde onder meer opleidingen op het gebied van intuïtieve ontwikkeling, healing, mindfulness en counselling. Wil je eens een healing ervaren? Je vindt meer info op deze pagina.
Stukje levensverhaal?
Zelf vind ik levenservaring belangrijker dan opleidingen. Ik geloof dat we hier zijn om te leren, en dat iedereen ook een bepaald thema heeft. In mijn geval is dat ‘houden van jezelf’. In mijn jeugd ben ik op een vrij extreme manier verbaal en fysiek geweld aangedaan door mijn moeder, die schizofrenie had en geen behandeling wilde. Ik had daardoor onder meer een tijd last van een minderwaardigheidscomplex en faalangst. Het plotselinge overlijden van mijn vader, met wie ik een hechte band had (en heb), kwam daar op mijn zeventiende nog eens overheen. Ik moest toen ook prompt op mezelf wonen. Ik zeg wel eens dat ik de eerste 21 jaar van mijn leven onder hoogspanning heb gestaan.
Gelukkig heb ik wel iets met zingeving en spiritualiteit, en daardoor ben ik ingesteld op ‘jezelf blijven ontwikkelen’. Ik heb geleerd om lief te zijn voor mezelf, en dat blijft altijd een proces. Spiritueel gezien loop ik het pad van de oude ziel, die sowieso anders is, gevoeliger, andere keuzes maakt dan de massa, rebelleert en behoorlijke uitdagingen krijgt.
Oude zielen hebben wel iets te vertellen, en dat heb ik ook.
Mocht je ook iets hebben met deze term, dan is het boekje Lieve oude ziel van Annemieke Katerberg een enorme aanrader.
Waar beweegt ze naartoe?
Ik ga onder meer creatieve activiteiten ontwikkelen en organiseren, in combinatie met persoonlijke groei en spiritualiteit. Dagboekschrijven en art journaling zullen daar een rol in gaan spelen. Door het schrijven in mijn dagboek heb ik mezelf o.m. als tiener na een onveilige jeugd vrij snel weer terug kunnen vinden. Ook heeft het me geholpen bij rouw. Iedereen is creatief, en ik gun het ook iedereen daarin te geloven en vooral van te genieten!
Hoe kom ik in contact?
Door een e-mail te sturen naar: schatgraven (at) live (punt) nl.
Meer over het journalistieke werk van Marianne van de Polder vind je op Linkedin.
Foto’s op dit blog zijn van Marianne van de Polder of rechtenvrij (van Pixabay bv.), tenzij anders vermeld.
Algemene voorwaarden vind je op deze pagina.
De privacyverklaring vind je hier.