Schrijven, en dan met name het creatieve dagboekschrijven, zit in de lift. Mij verbaast dat niet. Waar enerzijds techniek een vlucht neemt, zal anderzijds steeds meer verlangen ontstaan naar echtheid, authenticiteit en menselijkheid. We zijn niet gemaakt om robots te worden die alleen naar schermen staren, integendeel. We zijn mens, allemaal uniek en creatief. Dat willen we voelen, ervaren en uitdrukken.
Door te schrijven maak je contact met je innerlijk, en zo kun je ontdekken hoe het echt met je gaat. Schrijven is één van de beste vormen van zelfzorg die er is.
Wat levert het nou concreet op? Ik kan daar boeken over vullen. Die zijn er al veel, en ook wetenschappelijke onderzoeken die laten zien dat schrijven (ja, juist ouderwets met de hand) heilzaam is.
Natuurlijk is het heel persoonlijk. De één stort zijn hart graag uit op papier, de ander vindt het leuk om verhaaltjes te verzinnen. Je kunt het fijn vinden om je hoofd te legen, om helderheid en inzicht te krijgen, maar ook om erkenning te geven aan jouw gevoel, en troost te vinden.

Gevoel, creativiteit en intuïtie
Zelf ben ik er vrij emotioneel in: ik schrijf vooral naar behoefte. Ik kan ook echt schrijfdrang hebben: iets moet eruit! Zo is het een uitlaatklep, met inzichten als bonus. Maar ik gebruik het ook doelbewuster, als een soort zelfcoaching. Zo schrijf ik bijvoorbeeld geregeld brieven aan mezelf, die me bemoedigen en kracht geven. Het helpt!
Ook gebruik ik schrijven als ik gewoon zin heb om iets te creëren. Dan doe ik bijvoorbeeld een oefening, en het resultaat verwerk ik dan in een art journaling. Mijn ervaring is dat ook juist die kleine creaties heel veel plezier en voldoening kunnen geven!
De laatste jaren zet ik schrijven ook bewuster in als instrument om contact te maken met mijn intuïtie. Zo kun je ook richting krijgen, als een soort wegwijzer, zoals de Amerikaanse schrijfster Julia Cameron het formuleert.
Zelf je beste vriend worden
Schrijven helpt ook bij eenzaamheid. Dat lijkt tegenstrijdig, omdat er altijd wordt gezegd dat schrijver zijn een ‘eenzaam beroep’ is. Er wordt dan bedoeld dat je het in je eentje doet, zonder de afleidende aanwezigheid van anderen. Maar de handeling van het schrijven zelf zorgt er juist voor dat jij verbinding maakt met jou: jouw ziel. Je kern, waar liefde en vrede is. En dat kan een gevoel van eenzaamheid laten verdwijnen als sneeuw voor de zon.
Al met al is het dus een mooie manier om de beste vriend van jezelf te worden. En zeker in een harde wereld, waarin het moeilijk is om een luisterend oor te vinden, is dat een heel groot cadeau. En dat speciale cadeau gun ik jou van harte!
—